czwartek, 8 października 2020

CZY LEASING OPERACYJNY MOŻE BYĆ OBJĘTY OBOWIĄZKIEM MDR?

W ostatnim czasie zaobserwować można wzmożoną aktywność leasingodawców w zakresie raportowania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej („Szef KAS”) umów leasingu operacyjnego, jako uzgodnień stanowiących schemat podatkowy standaryzowany.  

Okoliczność powyższa wzbudza liczne wątpliwości leasingobiorców, którzy zwykle nie dopatrują się w treści umów leasingu operacyjnego maszyn i urządzeń wykorzystywanych w działalności gospodarczej jakichkolwiek elementów optymalizacji podatkowej. 

Oceniając, czy stosowane przez podatników rozwiązania stanowią schemat podatkowy warto mieć jednak na uwadze to, iż w świetle obowiązujących przepisów, schematem podatkowym wymagającym raportowania Szefowi KAS nie jest li tylko takie uzgodnienie, z którym wiąże się osiągnięcie korzyści podatkowej, ale również inne czynności, których katalog określony został w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa („OrdPodU”). 

Co więcej, leasing operacyjny może być właśnie jedną z takich czynności.

Co to jest schemat podatkowy?

W świetle przepisów OrdPodU przez pojęcie schematu podatkowego rozumieć należy uzgodnienie spełniające przynajmniej jeden z następujących warunków: spełnia kryterium głównej korzyści oraz posiada ogólną cechę rozpoznawczą, posiada szczególną cechę rozpoznawczą albo posiada inną szczególną cechę rozpoznawczą.

Kryterium głównej korzyści uważa się za spełnione wówczas, gdy na podstawie istniejących okoliczności oraz faktów należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej mógłby zasadnie wybrać inny sposób postępowania, z którym nie wiązałoby się uzyskanie korzyści podatkowej rozsądnie oczekiwanej lub wynikającej z wykonania uzgodnienia, a korzyść podatkowa jest główną lub jedną z głównych korzyści, którą podmiot spodziewa się osiągnąć w związku z wykonaniem uzgodnienia.

Innymi słowy przez pojęcie głównej korzyści należy rozumieć sytuację, gdy podatnik mając do wyboru dwa lub więcej uzgodnień, planuje lub wdraża te, z którym wiąże się osiągnięcie korzyści podatkowej i osiągnięcie tej korzyści podatkowej było nadrzędnym celem wybranego uzgodnienia. 

Czy leasing operacyjny spełnia kryterium głównej korzyści?

To, czy leasing operacyjny spełnia kryterium głównej korzyści w dużej mierze zależy od okoliczności sprawy i celu jego zawarcia, niemniej jednak wskazać należy, iż co do zasady w przypadkach tego typu umów nadrzędnym celem nie jest optymalizacja podatków, lecz  kosztów nabycia składnika majątku. 

Innymi słowy, w większości przypadków leasing operacyjny majątku trwałego znajduje uzasadnione przyczyny ekonomiczne, gdyż zapewnia możliwość nabycia składników majątku w sposób umożliwiający rozłożenie w czasie kosztów tego nabycia. 
W świetle powyższego zauważyć należy, iż z perspektywy podatników użytkujących maszyny i urządzenia w formie leasingu operacyjnego, efekt podatkowy tej formy finansowania jest taki sam, jak gdyby zakup składników majątku będących ich przedmiotem został sfinansowany ze środków pochodzących z kredytu. 

Wynika to z faktu, iż w obu przypadkach wartość początkowa składników majątku jest zaliczana w ciężar kosztów uzyskania przychodów w pełnej wysokości, przy czym w przypadku leasingu – proporcjonalnie do wysokości miesięcznych rat leasingowych, zaś w przypadku kredytu – proporcjonalnie do wysokości miesięcznego odpisu amortyzacyjnego. Co więcej, również koszt finansowania może być w obu przypadkach, co do zasady, alokowany do kosztów podatkowych w pełnej wysokości, przy czym w przypadku leasingu odpowiada on części odsetkowej raty leasingowej, zaś w przypadku kredytu w ciężar kosztów podatkowych zaliczane byłyby odsetki od kredytu.

Tym samym zasadne wydaje się stwierdzenie, iż leasing operacyjny aktywów trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej nie spełnia kryterium głównej korzyści. 

Skąd zatem wątpliwości leasingodawców?

Wydaje się, że wątpliwości leasingodawców wskutek których dochodzi do zaraportowania Szefowi KAS umów leasingu operacyjnego, jako schematu podatkowego standaryzowanego wynikają z tego, iż umowy leasingowe charakteryzuje to, że leasingodawcy zawierają je z leasingobiorcami na podstawie wypracowanego w przedsiębiorstwie leasingodawcy powtarzalnego wzorca umownego, wskutek czego umowy te noszą znamiona znacznie ujednoliconej dokumentacji, stanowiącej tzw. ogólną cechę rozpoznawczą schematu podatkowego. 

Czy wątpliwości te są zasadne?

Co do zasady, wątpliwości leasingodawców nie są słuszne. Wprawdzie zawieranie umowy leasingu w oparciu o wypracowany wzorzec stanowi ogólną cechę rozpoznawczą schematu podatkowego, niemniej jednak wskazać należy, że uzgodnienie posiadające tę cechę stanowi schemat podatkowy wyłącznie wówczas, gdy jednocześnie spełnia kryterium głównej korzyści, tj. nadrzędnym celem jego zastosowania było osiągnięcie korzyści podatkowej. 

W świetle powyższego, jeżeli umowa leasingu operacyjnego zawarta przez podatnika prowadzącego działalność operacyjną, w ramach której uzyskuje on przychody ze źródeł niebędących źródłami pasywnymi, a przedmiot tej umowy jest faktycznie eksploatowany w ramach tej działalności operacyjnej, czym przyczynia się do generowania przez podatnika przychodów, to leasing operacyjny oparty na tej umowie w mojej ocenie nie spełnia kryterium głównej korzyści. 

Tym samym, uzgodnienie polegające na zawarciu takiej umowy nie może zostać uznane za schemat podatkowy, wskutek czego nie podlega obowiązkowi MDR.

czwartek, 10 września 2020

HARD BREXIT WILL AFFECT THE CUSTOMS PROCEDURES AND SIMPLIFICATIONS FOR BRITISH ENTITIES

As a result of Brexit agreement, 01 February 2020 was a first day of transitional period of withdrawal of the United Kingdom from the European Union, which will last until the end of 2020. If the free trade agreement between United Kingdom and European Union will not enter into force at the beginning of 2021, the end of transitional period will result with the hard Brexit.

piątek, 4 września 2020

ODROCZENIE TERMINÓW NA RAPORTOWANIE MDR – 3

Epidemia COVID – 19 wymusiła wprowadzenie do polskiego porządku prawnego szeregu przepisów, dostosowujących prawa i obowiązki podmiotów do nowych okoliczności.

Istotna część zmian w systemie prawnym obejmuje swoim zakresem obowiązki sprawozdawcze, którymi objęci są polscy podatnicy. Jedną z rzeczonych zmian jest odroczenie terminów dotyczących raportowania o schematach podatkowych.

sobota, 29 sierpnia 2020

POLSKO – KAJMAŃSKA WYMIANA INFORMACJI PODATKOWYCH ZAWODZI


Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w wyroku z dnia 25 sierpnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt: II FSK 1342/18, dywidendy wypłacane przez polską spółkę kapitałową na rzecz funduszu inwestycyjnego z siedzibą rejestrową na Kajmanach, podlegają opodatkowaniu w Polsce podatkiem u źródła.

poniedziałek, 25 maja 2020

CANCELLATION FEE NALEŻNE ARMATOROWI KONTENEROWEMU – SKUTKI PODATKOWE DLA SPEDYTORA

Działalność w obszarze spedycji morskiej często wiąże się z podejmowaniem działań w oparciu o indywidualne zlecenia spedycyjne, określające warunki wykonywania usługi. Nierzadko spedytora i gestora ładunku nie łączy jakakolwiek ramowa umowa określająca prawa i obowiązki stron.

W przypadku, gdy pomimo podjęcia działań spedycyjnych przed formalnym sporządzeniem zlecenia spedycyjnego nie dochodzi do wykonania przewozu z przyczyn leżących po stronie gestora ładunku, spedytorowi zwykle nie przysługują jakiekolwiek roszczenia do gestora ładunku. 

Powyższa okoliczność może wywołać wątpliwości w obszarze podatkowego rozliczenia kosztów poniesionych przez spedytora w celu zapewnienia ładunkowi przestrzeni ładunkowej na pokładzie statku. W przypadku żeglugi kontenerowej, koszt ten stanowi zwykle opłata za anulowanie bookingu („Cancellation Fee”).

Punktem wyjścia dla rozstrzygnięcia wyżej wskazanych wątpliwości podatkowych, jak to zwykle bywa, jest ustalenie cywilistycznego charakteru Cancellation Fee.

CANCELLATION FEE – ASPEKT CYWILNOPRAWNY

Z treści ogólnych warunków przewozu obowiązujących w przedsiębiorstwach armatorów kontenerowych co do zasady wynika, iż Cancellation Fee stanowi odstępne. W świetle art. 396 k.c. odstępne jest oznaczoną sumą za zapłatą której strona umowy może od tej umowy odstąpić. Innymi słowy, odstępne stanowi wynagrodzenie za skorzystanie przez stronę z umownego prawa do odstąpienia od umowy.

Zważywszy, że odstępne jest konsekwencją odstąpienia od umowy zgodnie z jej postanowieniami, nie należy go utożsamiać z karą umowną, stanowiącą ryczałtową rekompensatę za niewykonanie lub nienależyte wykonywanie zobowiązania (vide: art. 484 § 1 k.c.).

CZY CANCELLATION FEE STANOWI WYNAGRODZENIE ZA USŁUGĘ W ROZUMIENIU USTAWY O VAT?

W mojej ocenie, Cancellation Fee stanowi wynagrodzenie za usługę w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („VatU”). W świetle bowiem art. 8 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, niestanowiące dostawy towarów, w tym zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

Skoro zatem w zamian za Cancellation Fee armator kontenerowy dokonuje na rzecz spedytora świadczenia polegającego na: (i) akceptacji anulowania przez spedytora rezerwacji przestrzeni ładunkowej na pokładzie statku oraz (ii) odstąpieniu od żądania całości frachtu, to świadczenie to stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu VatU.

CANCELLATION FEE A PRAWO SPEDYTORA DO ODLICZENIA VAT

W mojej ocenie, w omawianym przypadku spedytorowi nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu Cancellation Fee, gdyż brak jest związku tego wydatku ze sprzedażą opodatkowaną realizowaną przez spedytora.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 VatU, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim nabywane przez niego towary i usługi są nabywane w celu dokonywania czynności opodatkowanych. Innymi słowy, aby podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego, to pomiędzy zakupem, a sprzedażą musi wystąpić związek, chociażby pośredni. Skoro natomiast spedytor dokonał rezerwacji przed nawiązaniem jakiegokolwiek stosunku obligacyjnego z gestorem ładunku i nie przysługują mu względem gestora ładunku jakiekolwiek roszczenia, to po stronie spedytora w ogóle nie wystąpi sprzedaż opodatkowana na rzecz gestora ładunku. Tym samym, pomiędzy wydatkiem na pokrycie Cancellation Fee, a sprzedażą spedytora brak jest jakiegokolwiek związku, chociażby pośredniego.

CANCELLATION FEE A KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW

Jak wskazałem powyżej, Cancellation Fee stanowi odstępne, czyli oznaczoną sumę za zapłatą której strona umowy może od tej umowy odstąpić i nie należy go utożsamiać z karą umowną, stanowiącą ryczałtową rekompensatę za niewykonanie lub nienależyte wykonywanie zobowiązania.

Powyższe oznacza, iż względem Cancellation Fee znajdują zastosowanie ogólne zasady oceny, czy dany wydatek podlega zaliczeniu w ciężar kosztów podatkowych, w myśl których kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (vide: art. 15 ust. 1 CitU).

W mojej ocenie Cancellation Fee stanowi wydatek poniesiony w celu zabezpieczenia źródeł przychodu. Możliwość odstąpienia od umowy za zapłatą Cancellation Fee pozwala bowiem na ograniczenie ponoszenia przez spedytora kosztów całości frachtu, pomimo niewykorzystania zarezerwowanej przestrzeni ładunkowej.

Co istotne, pogląd powyższy znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 07 listopada 2017 r. (sygn. akt: II FSK 1125/16) wskazał, iż „jeżeli zapłata odstępnego ogranicza konieczność ponoszenia innych wydatków przez podatnika i ma wpływ na jego racjonalność alokacji wydatków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to wydatek z tytułu odstępnego można uznać za koszt uzyskania przychodu”.

Zważywszy natomiast, że spedytorowi nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu Cancellation Fee, koszt uzyskania przychodów stanowić będzie jej wartość brutto.

czwartek, 7 maja 2020

ZASADY ODLICZENIA VAT Z TYTUŁU DOSTAW TOWARÓW W CZĘŚCIACH


Coraz częściej spotykaną praktyką w obrocie handlowym jest dokonywanie dostaw towarów partami („Dostawa”). W toku realizacji Dostaw zdarzają się sytuacje, w których dostawa poszczególnych partii towaru dokonywana jest na przełomie okresów rozliczeniowych VAT i udokumentowana jest fakturą doręczoną podatnikowi będącemu nabywcą wraz z dostawą pierwszej partii towaru.

PROBLEMATYKA DOSTAWY NA PRZEŁOMIE OKRESÓW ROZLICZENIOWYCH

Realizacja Dostaw na przełomie okresów rozliczeniowych VAT nierzadko wzbudza wątpliwości służb księgowych moich Klientów, m. in. w zakresie tego, czy w związku z taką Dostawą w miesiącu doręczenia Faktury przysługuje im w prawo do odliczenia VAT w całości z faktury dokumentującej tę Dostawę („Faktura”).

Duża część z nich, opierając się na art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („VatU”) odlicza z Faktury wyłącznie VAT naliczony w takiej części, jaka przypada na tę partię towaru, która dostarczona została w miesiącu wystawienia faktury, zaś w pozostałym zakresie żąda od dostawcy wystawienia faktury korekty, uznając Fakturę – w części obejmującej przyszłe dostawy – za fakturę pustą.

Takie podejście nie jest jednak prawidłowym rozwiązaniem.

MOMENT POWSTANIA PRAWA DO ODLICZENIA VAT

Zgodnie z art. 86 ust. 10 VatU, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Innymi słowy, warunkiem umożliwiającym skorzystanie przez podatnika z prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z Dostawą, jest powstanie po stronie dostawcy obowiązku podatkowego z tytułu tej Dostawy.

W świetle art. 19a ust. 1 VatU, obowiązek podatkowy, co do zasady, powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów. Należy mieć jednak na uwadze fakt, iż w przypadku gdy przed dokonaniem dostawy towaru otrzymano całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania, w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Powyższe oznacza, że w przypadku, gdy na podstawie Faktury podatnik dokonał zapłaty za cały towar będący przedmiotem Dostawy zanim wszystkie jego partie zostały mu dostarczone, Fakturę można potraktować jako: (i) fakturę VAT z tytułu Dostawy partii towaru dokonanej przed wystawieniem Faktury oraz (ii) fakturę zaliczkową z tytułu Dostaw partii towarów, które dokonane będą po wystawieniu Faktury, a tym samym dokonać pełnego odliczenia wynikającej z niej kwoty podatku VAT naliczonego, w rozliczeniu za miesiąc w którym Faktura została doręczona.

Jeżeli natomiast podatnik nie dokonał zapłaty za cały towar będący przedmiotem Dostawy zanim wszystkie jego partie zostały mu dostarczone, to kwotę VAT naliczonego przypadającą na Dostawę partii towaru dokonaną przez doręczeniem Faktury, będzie mógł odliczyć w rozliczeniu za miesiąc w którym dokonano tę Dostawę i wystawiono Fakturę, zaś kwotę VAT naliczonego przypadającą na Dostawę partii towaru dokonaną po doręczeniu Faktury, podatnik może odliczyć w rozliczeniu za miesiąc w którym Dostawa w tej części została faktycznie dokonana.

DOSTAWY TOWARÓW PARTIAMI A PUSTE FAKTURY

Wbrew spotykanym po stronie służb księgowych obawom, w mojej ocenie przepis art. 88 VatU nie znajdzie zastosowania w analizowanym przypadku. Wynika to z faktu, że Faktura podaje kwoty zgodne z rzeczywistością oraz dokumentuje czynności ważne i skuteczne w świetle prawa cywilnego, które zostaną dokonane w kolejnych okresach rozliczeniowych.

Oznacza to, że Faktury nie stanowią faktur pustych, a jedynie dokumentują czynności które zostaną faktyczne wykonane na rzecz podatnika w przyszłych okresach rozliczeniowych. Sama możliwość fakturowania przyszłych czynności nie wzbudza wątpliwości i od 2014 r. jest zgodna z przepisami VatU. W takiej sytuacji podatnik musi jedynie wstrzymać się z rozliczeniem podatku naliczonego aż do momentu powstania obowiązku podatkowego po stronie wystawcy Faktury.

SKUTKI PODATKOWE LIKWIDACJI CFC

Zagraniczne jednostki kontrolowane („CFC”) oraz problematyka opodatkowania podatkiem od ich dochodów („CFC Tax”) to zagadnienia funkcjonujące w polskim porządku prawnym od 2015 r. Niestety, obecny kształt przepisów dotyczących CFC Tax oraz normujących zasady opodatkowania wspólnika z tytułu likwidacji spółki, mogą wygenerować istotne obciążenia podatkowe operacji polegającej na likwidacji CFC.

wtorek, 7 kwietnia 2020

TARCZA ANTYKRYZYSOWA 2.0. – ASPEKTY PODATKOWE

Na stronie internetowej Sejmu opublikowany został rządowy projekt ustawy o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 („Projekt”), zwany potocznie „Tarczą antykryzysową 2.0”. Przedmiotem regulacji Projektu objęte są także kwestie podatkowe. 

piątek, 3 kwietnia 2020

PODATKI W DOBIE KORONAWIRUSA – Q&A

Nasilająca się epidemia COVID – 19 skutkuje coraz mocniej zarysowującą się recesją. Istotnym elementem walki przedsiębiorstw z ekonomicznymi skutkami epidemii są preferencje podatkowe możliwe do uzyskania w świetle obowiązujących przepisów, w związku z pogorszeniem sytuacji finansowej podatnika. 

środa, 1 kwietnia 2020

OBOWIĄZKIEM ORD – U NIE SĄ OBJĘTE UMOWY Z NIEREZYDENTAMI POSIADAJĄCYMI W POLSCE SPÓŁKI ZALEŻNE

Udział w międzynarodowym obrocie gospodarczym nakłada na polskich podatników dodatkowy zakres obowiązków sprawozdawczych. Jednym z nich jest obowiązek zawiadamiania organów podatkowych o umowach zawartych z nierezydentami w rozumieniu prawa dewizowego, którzy posiadają w Polsce przedsiębiorstwo, oddział lub przedstawicielstwo („Obowiązek sprawozdawczy”). 

poniedziałek, 30 marca 2020

PODATNIKU PAMIĘTAJ - PRZYSŁUGUJE CI PRAWO DO OGRANICZENIA POBORU ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY

Niezależnie od regulacji wprowadzonych w ramach pakietu zwanego tarczą antykryzysową, obowiązujące dotychczas przepisy przewidywały stosowne regulacje, których celem jest zapewnienie wsparcia podatnikom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Znajdą one zastosowanie także w okresie epidemii COVID – 19. 

Jedną z nich jest instytucja ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.


KOMU PRZYSŁUGUJE PRAWO DO OGRANICZENIA POBORU ZALICZEK?

W świetle obowiązujących przepisów, podatnik może złożyć wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy, jeżeli uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Regulacja ta dotyczy również zaliczek uiszczanych w formie uproszczonej. 

Podkreślenia wymaga, iż z wnioskiem o ograniczenie poboru zaliczek mogą występować zarówno podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, jak również podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych. Tym samym, bez znaczenia z perspektywy oceny dopuszczalności wniosku jest forma prawna podatnika - wnioskodawcy. 

JAKIE SĄ PRZESŁANKI OGRANICZENIA POBORU ZALICZEK?

Jak wskazałem powyżej, przesłanką ograniczenia przez organ podatkowy poboru zaliczek na podatek dochodowy jest uprawdopodobnienie przez podatnika, że zaliczki te byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od przewidywanego dochodu, jaki podatnik uzyska w danym roku podatkowym.

Wniosek o ograniczenie poboru zaliczek powinien być zatem należycie uzasadniony przez podatnika. Podkreślenia wymaga, iż choć sam stan epidemii wywołanej Koronawirusem i związane z nim ograniczenia obrotu gospodarczego mogą zostać uznane za ważny interes podatnika przemawiający za ograniczeniem poboru zaliczek, o tyle samo powołanie się na epidemię może okazać się niewystarczającą przesłanką do uzyskania pozytywnej decyzji organu podatkowego - należy także uzasadnić w jaki sposób epidemia wpłynęła na wyniki finansowe przedsiębiorstwa lub w jakim zakresie wpłynie na nie w przyszłości. 

KIEDY I DO JAKIEGO ORGANU NALEŻY SKIEROWAĆ WNIOSEK O OGRANICZENIE POBORU ZALICZEK?

Wniosek o ograniczenie poboru zaliczek można złożyć w każdym czasie z tym zastrzeżeniem, że nie mogą być nim objęte zaległości podatkowe, czyli - w analizowanym przypadku - nieopłacone zaliczki, których termin płatności upłynął. 

Właściwym organem podatkowym dla rozpatrzenia wniosku jest natomiast naczelnik urzędu skarbowego właściwego dla siedziby podatnika. 

ILE WYNOSI TERMIN ROZPATRZENIA WNIOSKU O OGRANICZENIE POBORU ZALICZEK?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami organ podatkowy powinien bez zbędnej zwłoki wydać decyzję w sprawie ograniczenia poboru zaliczek albo decyzję w sprawie odmowy udzielenia takiego ograniczenia, przy czym nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania. W przypadku, gdy sprawa ma szczególnie skomplikowany charakter, decyzja taka powinna być wydana nie później niż w terminie dwóch miesięcy.

Biorąc pod uwagę panującą w kraju szczególną sytuację związaną z epidemią Koronawirusa, należy spodziewać się, iż decyzje w sprawie ograniczenia poboru zaliczek będą wydawane pod koniec upływu ww. terminów. 

PODATKOWE ASPEKTY TARCZY ANTYKRYZYSOWEJ

Projekty ustaw obejmujące pakiet antykryzysowy w związku z epidemią COVID – 19 przechodzą obecnie przez proces legislacyjny. Część z nich trafiła już do Senatu, zaś pozostałe wciąż są przedmiotem prac sejmowych. W świetle zaistniałej sytuacji również poszczególne resorty opracowują stosowne akty wykonawcze mające na celu zapobieganie negatywnym konsekwencjom gospodarczym epidemii. Część z tych aktów już obowiązuje, pozostałe wejdą w życie w ciągu najbliższych kilku dni. 

Poniżej przedstawiam wykaz kwestii podatkowych, które unormowane zostały w aktach wykonawczych oraz projektach ustaw składających się na tarczę antykryzysową.

ODROCZENIE TERMINU PŁATNOŚCI POBRANYCH I NIEODPROWADZONYCH ZALICZEK NA PIT

Zakłady pracy będące płatnikami zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz płatnicy dokonujący świadczeń z tytułu działalności wykonywanej osobiście, a także płatnicy dokonujący świadczeń z tytułu praw autorskich i praw pokrewnych, są upoważnione do przekazania pobranych zaliczek na rachunki bankowe właściwych urzędów skarbowych najpóźniej w dniu 01 czerwca 2020 r. 

Uprawnienie to jest jednak warunkowe – przysługuje wyłącznie płatnikom, którzy ponieśli ujemne skutki finansowe epidemii koronawirusa.

ODROCZENIE TERMINU ZAPŁATY PODATKU OD PRZYCHODÓW Z BUDYNKÓW

W przypadku podatników, którzy ponieśli ujemne skutki finansowe w związku z epidemią koronawirusa, a ich przychody w danym miesiącu są niższe o co najmniej 50% w stosunku do przychodów uzyskanych w analogicznym miesiącu poprzedniego roku podatkowego, termin na zapłatę podatku od budynków stanowiących środek trwały za miesiące marzec 2020 – maj 2020 ulega odroczeniu do dnia 20 lipca 2020 r. 

ODROCZENIE TERMINU PŁATNOŚCI PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB PRAWNYCH

W przypadku podatników, których rok podatkowy rozpoczął się po 31 grudnia 2018 r. i zakończy się przed 01 kwietnia 2020 r., termin na zapłatę podatku dochodowego od osób prawnych za ubiegły rok podatkowy został wydłużony do 31 maja 2020 r.

ODROCZENIE TERMINU ZŁOŻENIA ZEZNANIA CIT – 8 

W przypadku podatników, których rok podatkowy rozpoczął się po 31 grudnia 2018 r. i zakończy się przed 01 kwietnia 2020 r., termin na złożenie zeznania CIT - 8 za ubiegły rok podatkowy został wydłużony do 31 maja 2020 r.

ODROCZENIE TERMINU ZŁOŻENIA ZEZNAŃ PIT 

W przypadku złożenia przez podatnika zeznania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych po upływie terminu, nie później jednak niż w dniu 31 maja 2020 r., zeznanie takie traktowane będzie automatycznie jak złożone z oświadczeniem w przedmiocie czynnego żalu.

Innymi słowy, termin na złożenie właściwego zeznania PIT za ubiegły rok podatkowy został wydłużony do 31 maja 2020 r.

ODROCZENIE TERMINÓW ZADEKLAROWANIA TRANSAKCJI Z PODMIOTAMI ZAGRANICZNYMI

W przypadku podatników, których rok podatkowy zakończył się w okresie pomiędzy 31 grudnia 2019 r. a 31 stycznia 2020 r., termin na złożenie deklaracji IFT – 2R za zakończony rok podatkowy został wydłużony do końca piątego miesiąca roku podatkowego następującego po roku dokonania wypłaty należności na rzecz podmiotów zagranicznych.  

Odroczeniu uległ także termin na złożenie deklaracji ORD – U upływający w okresie od dnia 31 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r. W świetle nowych regulacji termin ten upływa piątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za który deklaracje te są sporządzane. 

ODROCZENIE TERMINU RAPORTOWANIA O CENACH TRANSFEROWYCH

W przypadku podatników, którzy rozpoczęli rok podatkowy po 31 grudnia 2018 r. i zakończyli go przed 31 grudnia 2019 r. termin złożenia formularzy TPR – P oraz TPR – C uległ odroczeniu do dnia 30 września 2020 r.

ODROCZENIE TERMINU RAPORTOWANIA O SCHEMATACH PODATKOWYCH

W przypadku podatników zobligowanych do zgłoszenia schematu podatkowego, termin na dokonanie tej czynności nie rozpoczyna się, zaś rozpoczęty podlega zawieszeniu w okresie od dnia 31 marca 2020 r. do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii, nie później niż do 30 czerwca 2020 r.

ODROCZENIE TERMINU WEJŚCIA W ŻYCIE PRZEPISÓW O NOWYM JPK VAT

Odroczeniu do dnia 01 lipca 2020 r. uległ termin wejścia w życie przepisów wdrażających do polskiego porządku prawnego nowy wzór deklaracji JPK_V_7M oraz JPK_V_7K. 

ODROCZENIE WEJŚCIA W ŻYCIE PRZEPISÓW O PODATKU OD SPRZEDAŻY DETALICZNEJ

Odroczeniu ulegną przepisy ustawy z dnia 06 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej, które stosowane będą do przychodów ze sprzedaży detalicznej osiągniętych od dnia 1 lipca 2020 r.

MOŻLIWOŚĆ ROZLICZENIA STRATY PODATKOWEJ ROKU BIEŻĄCEGO POPRZEZ KOREKTĘ ZEZNANIA PODATKOWEGO ZA POPRZEDNI ROK PODATKOWY

W przypadku podatników, którzy z powodu epidemii COVID – 19 poniosą stratę podatkową za rok podatkowy, a ich przychody będą o co najmniej 50% niższe od przychodów uzyskanych w poprzednim roku podatkowym, mogą jednorazowo obniżyć o wysokość tej straty, nie więcej jednak niż o kwotę 5 mln zł, dochód uzyskany w poprzednim roku podatkowym. Powyższe dokonywane będzie w drodze korekty zeznania podatkowego za poprzedni rok podatkowy.

ZMIANA SPOSOBU KALKULACJI ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY

W przypadku podatników będących małymi podatnikami, którzy w roku 2020 zadeklarowali uproszczoną formę wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, wprowadzono uprawnienie do rezygnacji – w trakcie roku podatkowego – z tej formy opodatkowania zaliczek. 

Warunkiem skorzystania z powyższego jest poniesienie przez podatnika negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu epidemii koronawirusa.

czwartek, 19 marca 2020

MATRYCA STAWEK VAT ZBLIŻA SIĘ WIELKIMI KROKAMI

W dniu 09 sierpnia 2019 r. uchwalona została ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw („Nowelizacja”). Podstawowym przedmiotem regulacji Nowelizacji jest wprowadzenie do polskiego porządku prawnego nowej matrycy stawek VAT oraz instytucji wiążącej informacji stawkowej. 

niedziela, 22 grudnia 2019

OBOWIĄZEK W ZAKRESIE KAS ON-LINIE OMINIE RESTAURACJE PROMOWE

Z dniem 01 stycznia 2020 r. w życie wejdą znowelizowane przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przewidujące m. in. stopniowe wprowadzenie w niektórych branżach obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas online. Jedną z grup podatników zobowiązanych do wdrożenia kas online od 01 lipca 2020 r. będą podatnicy świadczący usługi związane z wyżywieniem w stacjonarnych placówkach gastronomicznych. Znowelizowane przepisy zrodziły wątpliwości dotyczące tego, czy obowiązkiem tym objęte będą placówki gastronomiczne zlokalizowane na pokładach promów. 

RABAT MUSI ZNALEŹĆ ODZWIERCIEDLENIE W TREŚCI PARAGONU

Często spotykaną praktyką sieci handlowych jest wprowadzanie w swoich sklepach programów lojalnościowych, polegających na przyznawaniu upominków klientom nieprowadzącym działalności gospodarczej („Klienci”), którzy spełnili warunki określone w regulaminie programu lojalnościowego. Przykładem takiego przedsięwzięcia jest wydawanie Klientom dokonującym zakupów o wartości przekraczającej określoną kwotę, upominku w ten sposób, że upominek jest sprzedawany Klientowi po cenie wynoszącej jeden grosz, a następnie Klient ten otrzymuje rabat o wartości jednego grosza, tj. ceny zakupu upominku („Program”). Wartość rynkowa takiego upominku zwykle przekracza 10,00 zł. 

środa, 11 grudnia 2019

TP-R CZYLI NOWE OBOWIĄZKI W ZAKRESIE RAPORTOWANIA O CENACH TRANSFEROWYCH

Począwszy od roku 2020, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy podlegają przepisom o cenach transferowych, zobowiązani będą do stosowania względem raportowania o transakcjach z podmiotami powiązanymi nowych zasad, określonych w przepisach Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie informacji o cenach transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych ("Rozporządzenie").

wtorek, 5 listopada 2019

OGRANICZENIA W WYSTAWIANIU FAKTUR DO PARAGONÓW

Z dniem 01 stycznia 2020 r. w życie wejdą przepisy ustawy z dnia 04 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw („Nowelizacja”). Przedmiotem Nowelizacji jest m. in. modyfikacja obowiązujących przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („VatU”) w zakresie wystawiania faktur VAT do paragonów fiskalnych.

wtorek, 7 maja 2019

OPODATKOWANIE VAT CZYNNOŚCI ZWIĄZANYCH Z REWIZJĄ CELNĄ W TRANSPORCIE MORSKIM

Czynności spedytora w ramach obsługi międzynarodowego transportu towarów nierzadko obejmują działania związane z rewizją celną towarów („Rewizja celna”). Wystąpienie powyższego elementu w łańcuchu obsługi ładunków wzbudza wątpliwości służb księgowych podatników trudniących się spedycją, dotyczące właściwych stawek VAT, jakie należy stosować w przypadku świadczenia usług Rewizji celnej na rzecz podmiotu krajowego, zarejestrowanego w Polsce w charakterze podatnika VAT czynnego („Klient”). 

wtorek, 5 marca 2019

BREXIT: BRITISH ENTITIES WILL HAVE TO APPOINT A TAX REPRESENTATIVE IN POLAND

Brexit is likely to happen on 29th March 2019. This will result with significant changes of the position of British entities from the perspective of EU tax and duty law. One of those changes refers to a status of British companies registered in Poland for the VAT purposes. 

środa, 27 lutego 2019

WSPÓLNOTA BAHAMÓW WDRAŻA WYMOGI WYNIKAJĄCE Z BEPS

Z końcem 2018 r. Parlament Wspólnoty Bahamów uchwalił pakiet ustaw („Pakiet”), których celem jest spełnienie przez Bahamy wymogów wynikających z opracowanego przez OECD i państwa G-20 projektu Base Erosion and Profit Shifting („BEPS”). Pakiet wprowadza istotne zmiany w obszarze prawa podatkowego, a w zwłaszcza w obszarze ewidencjonowania podatników oraz przeciwdziałaniu uchylaniu się od opodatkowania, a także w zakresie zasad sprawozdawczości finansowej i obejmuje: (i) ustawę o podmiotach gospodarczych, (ii) ustawę o zniesieniu wyłączeń preferencyjnych, (iii) ustawę o rejestrze beneficjentów rzeczywistych oraz (iv) ustawę o sprawozdawczości finansowej podmiotów wielonarodowych. Wejście w życie Pakietu wiąże się z istotnymi zmianami otoczenia prawnego Wspólnoty Bahamów i może wiązać się z koniecznością przemodelowania struktur kapitałowych, wykorzystujących do prowadzenia działalności gospodarczej spółki bahamskie.