PRZEWÓZ NA ODCINKU KRAJOWYM W TRANSPORCIE MIĘDZYPAŃSTWOWYM NIE JEST TRANSPORTEM MIĘDZYNARODOWYM

Transport kombinowany polega na przewozie ładunku pomiędzy miejscem załadunku, a miejscem destynacji z wykorzystaniem co najmniej dwóch różnych rodzajów transportu. Co istotne, transport kombinowany świadczony jest przez różnych operatorów, spośród których każdy odpowiada za przewóz towaru na innym odcinku, a nierzadko również innym środkiem transportu. W praktyce częstym przypadkiem jest sytuacja, w której przedmiotem transportu kombinowanego są towary przemieszczane na obszar wspólnotowy z terytorium kraju niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, zaś część przewozu świadczonego w ramach transportu kombinowanego przebiega przez Polskę. Powyższe rodzi wątpliwości dotyczące prawnopodatkowego charakteru usługi transportowej świadczonej przez polskiego podatnika VAT na odcinku krajowym.

OPODATKOWANIE VAT W TRANSPORCIE MIĘDZYNARODOWYM, CZ. II – TRANSPORT WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWY DO KRAJU TOWARÓW IMPORTOWANYCH

W pierwszym artykule niniejszego cyklu odniosłem się do konsekwencji, jakie na gruncie podatku od towarów i usług implikuje transport krajowy towarów importowanych, świadczony przez podatnika zarejestrowanego w Polsce w charakterze podatnika VAT czynnego, na rzecz podmiotu będącego podatnikiem w państwie trzecim. Celem tego artykułu jest natomiast przedstawienie zasad opodatkowania VAT usług świadczonych przez polskiego podatnika na rzecz podatnika z państwa trzeciego, w przedmiocie transportu wewnątrzwspólnotowego towarów importowanych, których odbiór przez polskiego przewoźnika następuje w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej. Miejscem zakończenia transportu jest natomiast terytorium Polski.

Problematyka sprawy

Rozwijający się transgraniczny obrót towarowy pomiędzy Polską, a krajami trzecimi powoduje, iż nierzadko zdarzają się sytuacje, w których przedsiębiorca z kraju trzeciego dokonuje dostawy towarów na rzecz podmiotu polskiego w ten sposób, iż towary transportowane są drogą morską z portu kraju trzeciego („Port wyjścia”) do portu jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej („Port tranzytowy”), innego niż Polska (np. Hamburg, Bremerhaven, Rotterdam), a następnie następuje ich przewóz, za pomocą transportu drogowego, do miejsca przeznaczenia znajdującego się w Polsce („Miejsce przeznaczenia”).

Artykuł niniejszy dotyczy właśnie opisanej powyżej struktury transportu, w ramach której zleceniodawcą na pełnym odcinku jest podatnik państwa trzeciego, zaś wykonawcą transportu na odcinku Port tranzytowy – Miejsce przeznaczenia („Transport”), jest podmiot polski, zarejestrowany w Polsce dla celów VAT.

Prawnopodatkowy charakter Transportu

Transport, w opisanej powyżej sytuacji, w mojej ocenie nie będzie stanowił usługi transportu międzynarodowego. Jak wynika bowiem z treści art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. a – d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („VatU”) warunkiem uznania usług transportu towarów za usługę transportu międzynarodowego jest to, aby trasa na której odbywa się transport rozpoczynała się lub kończyła poza terytorium Unii Europejskiej i co najmniej na krótkim odcinku przebiegała przez terytorium Polski. Tymczasem w opisywanym stanie faktycznym polski podatnik podejmuje ładunek dopiero w Porcie tranzytowym na terytorium Unii Europejskiej i dokonuje jego transportu na terytorium Polski. Transport nie obejmuje zatem przewozu towarów poza obszarem Unii Europejskiej, w konsekwencji czego nie może zostać zakwalifikowany do usługi transportu międzynarodowego.

Mając na uwadze, że Transport jest kontynuacją przewozu towarów drogą morską pomiędzy Portem wyjścia i Portem tranzytowym, według mnie należy uznać go za wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów, stanowiącą część transportu międzynarodowego, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych („Rozporządzenie”).

Miejsce świadczenia Transportu

Biorąc pod uwagę fakt, iż Transport w omawianym przypadku wykonywany będzie w części na terytorium innych niż Polska państw członkowskich Unii Europejskiej, zaś w pozostałej części – na terytorium Polski, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. art. 28f VatU. Powyższe wynika z faktu, iż rzeczona regulacja dotyczy wyłącznie miejsca świadczenia usług transportu, który wykonywany jest w całości na terytorium Polski. W tym stanie rzeczy, w mojej ocenie, w komentowanym przypadku zastosowanie znajdzie ogólna zasada dotycząca ustalania miejsca świadczenia usług, wynikająca z art. 28b ust. 1 VatU. W myśl tej regulacji, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę fakt, iż przez pojęcie „podatnika” w rozumieniu przepisów o ustalaniu miejsca świadczenia dla celów VAT, rozumieć należy każdy podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 VatU, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności (vide: art. 28a pkt 1 lit. a VatU). Powyższe w praktyce oznacza, iż przez pojęcie podatnika w rozumieniu przywołanego powyżej przepisu, rozumieć należy każdego przedsiębiorcę.

Skoro zatem w myśl art. 28b ust. 1 VatU miejscem świadczenia Transportu będzie miejsce siedziby podatnika będącego usługobiorcą, zaś przez pojęcie podatnika należy rozumieć każdego przedsiębiorcę (vide: art. 28a pkt 1 VatU), to Transport nie będzie podlegał opodatkowaniu VAT w Polsce, lecz w państwie trzecim siedziby usługobiorcy.

Podsumowanie

Podsumowując wskazać należy, iż usługa transportowa, w ramach której zleceniodawcą na pełnym odcinku jest podatnik państwa trzeciego, zaś wykonawcą transportu na odcinku Port tranzytowy – Miejsce przeznaczenia – podmiot polski, zarejestrowany w Polsce dla celów VAT, nie stanowi usługi transportu międzynarodowego. Usługę taką należy rozpoznać jako wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów, stanowiącą część transportu międzynarodowego. Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż usługa ta jest wykonywana jedynie częściowo na terytorium kraju, miejsce jej świadczenia ustala się na zasadach ogólnych, tzn. miejscem świadczenia jest miejsce siedziby usługobiorcy będącego podatnikiem. To z kolei oznacza, że w omawianym przypadku usługa nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce, gdyż usługobiorcą jest przedsiębiorca posiadający siedzibę w państwie trzecim.

Piotr Porzycki, doradca podatkowy

OPODATKOWANIE VAT W TRANSPORCIE MIĘDZYNARODOWYM, CZ. I – TRANSPORT KRAJOWY TOWARÓW IMPORTOWANYCH

Na rodzimym rynku transportowym i spedycyjnym odnotować można istotny wzrost przewozów towarowych transportowanych z rynków azjatyckich do Polski lub pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej, które przemieszczane są przez terytorium Polski. 

FRANCUSKIE PRZEPISY PODATKOWE UDERZĄ W EUROPEJSKIE PRZEDSIĘBIORSTWA TRANSPORTOWE

Z dniem 1 lipca 2016 r. w życie wszedł dekret wykonawczy do uchwalonej dnia 6 sierpnia 2015 r. francuskiej ustawy o wzroście aktywności i równości szans gospodarczych (fr. Loi pour la croissance, l'activité et l'égalité des chances économiques), zwanej „ustawą Macrona”. Przepisy ustawy oraz dekretu utrudnią działanie na francuskim rynku zagranicznym firmom transportowym, głównie ze względu na wprowadzone regulacje podatkowe. Adresatami przepisów ustawy Macrona są bowiem m. in. przedsiębiorcy niebędący francuskimi rezydentami podatkowymi, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, którzy czasowo oddelegowują swoich pracowników do pracy na terytorium Francji. Omawiane regulacje nakazują takim przedsiębiorcom ustanowienie we Francji swojego reprezentanta, który będzie odpowiedzialny za wszelkie kwestie administracyjne związane z delegowanymi pracownikami. Jego dane mają być obowiązkowo zawierane w zaświadczeniach wydawanych w związku z delegowaniem. 

OPODATKOWANIE USŁUG TRANSPORTOWYCH RYCZAŁTEM OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportowych mogą skorzystać z alternatywnej w stosunku do podatku dochodowego od osób fizycznych, formy opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tej działalności, a mianowicie - ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. 

WARUNKOWA, 0% STAWKA VAT DLA TRANSPORTU I SPEDYCJI W RELACJACH MIĘDZYNARODOWYCH

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wyrażonym w interpretacji indywidualnej z dnia 30 listopada 2015 r. ( sygn.: IPPP3/4512-770/15-2/KT), prawo zastosowania 0% stawki VAT względem opodatkowanych w Polsce usług transportu i spedycji w relacjach międzynarodowych ma charakter warunkowy i uzależnione jest od posiadania przez podatnika odpowiednich dokumentów, którymi mogą być: list przewozowy, dokument spedytorski lub inny dokument potwierdzający, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia towaru przekroczona została granica z państwem trzecim, oraz faktura VAT wystawiona przez przewoźnika. W przypadku towarów importowanych dodatkowym wymogiem jest potwierdzony przez urząd celny dokument dowodzący, że wartość transportu lub spedycji wliczono do podstawy opodatkowania.

SEKTOR TSL PRZEDMIOTEM ZAINTERESOWANIA ORGANÓW PODATKOWYCH W 2016 r.

16 października 2015 r. Ministerstwo Finansów opublikowało główne założenia do Krajowego Planu Działania Administracji Podatkowej 2016 [dalej: „Założenia”]. Wśród branż, które winny być przedmiotem zainteresowania organów podatkowych w roku 2016, Założenia wymieniają m. in. sektor Transport - Spedycja - Logistyka [dalej: „Sektor TSL”]. 

MINIMALIZACJA RYZYK PODATKOWYCH W SYSTEMIE INCOTERMS, W ŚWIETLE PRZEPISÓW USTAWY O VAT

Ustawa z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw [dalej: „Ustawa zmieniająca”], wprowadziła do polskiego porządku prawnego nowe zasady dotyczące rozpoznawania momentu powstania obowiązku podatkowego.